De anatomie van zero-width Unicode-steganografie en AI-tekstfingerprinting
De Unicode-standaard definieert tientallen opmaak- en besturingscodepunten (algemene categorie `Cf` en `Zs`) die zijn ontworpen voor complexe scriptvorming, bidirectionele tekstbesturing en onzichtbare woordafbreking. Tekens zoals de Zero-Width Space (`U+200B`), Zero-Width Non-Joiner (`U+200C`), Zero-Width Joiner (`U+200D`) en Word Joiner (`U+2060`) nemen 3 bytes in beslag in UTF-8-geheugen, maar worden gerenderd met een horizontale voorschuifbreedte van nul in webbrowsers en tekstverwerkers.
Omdat deze codepunten standaard Ctrl+C / Ctrl+V-klembordbewerkingen overleven in webapps, Microsoft Word, Google Docs en CMS-editors, worden ze veel gebruikt voor digitale steganografie en AI-tekstwatermerking. Door binaire reeksen te coderen in afwisselende `U+200B`- en `U+200C`-tekens tussen woorden, kunnen platforms documenten onzichtbaar fingerprinten. Multinook's forensische parser inspecteert ruwe codepunten via `String.prototype.codePointAt()`, waarbij elke niet-afdrukbare markering binnen submilliseconden wordt onthuld en weggesneden.