ခေတ်မီယူနီကုဒ်များ၊ အမ်မိုဂျီများနှင့် ဘာသာစကားမျိုးစုံပါသော စာသားများတွင် ရှေးဟောင်း စာလုံးရေ ရေတွက်စက်များ အဘယ်ကြောင့် အလုပ်မလုပ်တော့သနည်း
၂၀၁၀ ပြည့်နှစ်များအစောပိုင်းက တည်ဆောက်ခဲ့သော ရှေးဦးခေတ် ဝဘ်ကိရိယာများသည် JavaScript ၏ မူလ `String.prototype.length` ဂုဏ်သတ္တိကိုသာ အဓိကထားကြသည်။ JavaScript သည် စာသားများကို UTF-16 ကုဒ်ယူနစ်များဖြင့် အတွင်းပိုင်းတွင် ကုဒ်လုပ်ထားသောကြောင့��� Basic Multilingual Plane (BMP) ပြင်ပရှိ မည်သည့်စာလုံးမဆို (ခေတ်မီအမ်မိုဂျီများ၊ သင်္ကေတများနှင့် ရှားပါး CJK စာလုံးများ အပါအဝင်) သည် ကုဒ်ယူနစ် ၂ ခုပါသော surrogate pair အဖြစ် ကိုယ်စားပြုబడుသည်။ ထို့အပြင် Zero-Width Joiners (`U+200D`) ဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားသော မိသားစု အမ်မိုဂျီများ သို့မဟုတ် အသားအရေအရောင်ပြောင်း သင်္ကေတများသည် ခေတ်နောက်ကျနေသော ရေတွက်စက်များတွင် စာလုံး ၅ လုံးမှ ၁၁ လုံးအထိ ဖြစ်ပေါ်စေကာ ဆိုရှယ်မီဒီယာနှင့် ဒေတာဘေ့စ်အရှည် တိုင်းတာမှုများကို မမှန်မကန် ဖြစ်စေပါသည်။
Multinook သည် W3C နှင့် ECMA-402 `Intl.Segmenter` စံနှုန်းကို grapheme cluster အဆင့်တွင် UTF-8 `TextEncoder` ဘိုက်��ီးကြောင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုစနစ်နှင့်အတူ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းဖြင့် ဤဗိသုကာဆိုင်ရာ အားနည်းချက်ကို ဖြေရှင်းပေးပါသည်။ အသုံးပြုသူမြင်တွေ့ရသည့် စာလုံးတိုင်းကို တိကျမှု ၁၀၀% ဖြင့် ရေတွက်ပေးသည်သာမက ဆော့ဖ်ဝဲအင်ဂျင်နီယာများနှင့် နည်းပညာစာရေးဆရာများအတွက် မူလ UTF-8 ဘိုက်အရွယ်အစားနှင့် ကုဒ်ယူနစ်တိုင်းတာချက်များကိုပါ တစ်ပြိုင်နက် ဖော်ပြပေးပါသည်။

