درون انکودینگ جفت بایت (BPE): چگونه LLMها کاراکترها را به توکنهای زیرکلمه تقسیم میکنند
معماریهای ترانسفورماتور مدرن — از جمله سریهای GPT-5 و GPT-4.1 شرکت OpenAI، مدل Claude 4.6 شرکت Anthropic، مدلهای Gemini 3.1 و 2.5 گوگل، Grok 4 شرکت xAI، مدل Llama 4 متا و DeepSeek V3/R1 — متن را از طریق الگوریتمهای توکنیزاسیون زیرکلمه قطعی مانند انکودینگ جفت بایت (BPE) و SentencePiece پردازش میکنند. به جای نگهداری یک فرهنگ لغت بینهایت از هر کلمه در هر زبان، BPE با بایتهای فردی UTF-8 شروع میشود و به طور تکراری جفت کاراکترهای مجاور را که بیش از همه تکرار میشوند در توکنهای زیرکلمه ادغام میکند.
در نتیجه، یک کلمه رایج انگلیسی با یک فاصله پیشرو مانند ` intelligence` به عنوان یک شناسه توکن عدد صحیح منفرد انکود میشود، در حالی که یک اصطلاح ترکیبی ناآشنا، یک هش هگزادسیمال یا یک بلوک پایتون با تورفتگی زیاد به دهها توکن فردی شکسته میشود. توکنایزر بصری Multinook این مرزهای زیرکلمه را به صورت لحظهای در داخل RAM مرورگر شما بازسازی میکند.

